مدیریت بازاریابی هوشمند

مدیریت بازاریابی هوشمند

بررسی تاثیر پایداری سازمانی بر مدیریت استراتژیک منابع انسانی

نوع مقاله : مقاله علمی-پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
چکیده
در دنیای کسب‌وکار امروز، سازمان‌ها با چالش‌های متعددی در زمینه حفظ و بهبود عملکرد منابع انسانی مواجه هستند. یکی از مسائل حیاتی، ادغام اصول پایداری در مدیریت استراتژیک منابع انسانی است. با توجه به تغییرات سریع محیطی، اقتصادی و اجتماعی، سازمان‌ها نیازمند رویکردهای نوین و پایدار برای مدیریت منابع انسانی خود هستند. عدم توجه به ابعاد پایداری می‌تواند منجر به کاهش بهره‌وری، افزایش نرخ ترک خدمت کارکنان و افت عملکرد سازمانی شود. بنابراین، بررسی تأثیر پایداری سازمانی بر مدیریت استراتژیک منابع انسانی ضروری است تا سازمان‌ها بتوانند با استفاده از این رویکردها، نه تنها بهره‌وری و کارایی خود را افزایش دهند، بلکه تعهد و رضایت کارکنان را نیز بهبود بخشند. این تحقیق به دنبال ارائه راهکارهای عملی و مستند برای ادغام پایداری در استراتژی‌های مدیریت منابع انسانی است تا سازمان‌ها بتوانند در برابر چالش‌های نوظهور پایدار بمانند و عملکرد بهتری داشته باشند.نتایج این تحقیق نشان می‌دهند که توجه به پایداری سازمانی و مدیریت استراتژیک منابع انسانی می‌تواند بهبود قابل توجهی در عملکرد سازمان‌ها ایجاد کند. پایداری اقتصادی، اجتماعی و محیطی، همراه با نوآوری و توسعه فناوری، نقش کلیدی در ارتقای مدیریت منابع انسانی دارند. سازمان‌هایی که به این ابعاد توجه کرده و سیاست‌های مناسبی برای حفظ و بهبود آنها اتخاذ کرده‌اند، عملکرد بهتری در مدیریت استراتژیک منابع انسانی نشان داده‌اند. از این رو، توصیه می‌شود که مدیران سازمان‌ها با تمرکز بر این عوامل و توسعه فرهنگ نوآوری، استفاده بهینه از فناوری‌های نوین و ارتقاء مهارت‌های کارکنان، بهبود قابل ملاحظه‌ای در عملکرد مدیریت استراتژیک منابع انسانی و در نتیجه عملکرد کلی سازمان خود ایجاد کنند..
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Investigating the Impact of Organizational Sustainability on Strategic Human Resource Management

نویسندگان English

Abbas Ashrafnezhad 1
Mohammad Faryabi 2
1 PhD student in strategic management, Tabriz University, Tabriz, Iran (corresponding author)
2 Associate Professor, Department of Management, Tabriz University, Tabriz, Iran
چکیده English

In today's business world, organizations face numerous challenges in maintaining and improving human resource performance. One of the critical issues is integrating sustainability principles into strategic human resource management. Given the rapid environmental, economic, and social changes, organizations need innovative and sustainable approaches to manage their human resources. Neglecting the aspects of sustainability can lead to reduced productivity, increased employee turnover, and diminished organizational performance. Therefore, examining the impact of organizational sustainability on strategic human resource management is essential for organizations to enhance productivity and efficiency while improving employee commitment and satisfaction. This research aims to provide practical and documented solutions for incorporating sustainability into human resource management strategies, enabling organizations to remain resilient in the face of emerging challenges and achieve better performance. The findings of this research indicate that attention to organizational sustainability and strategic human resource management can significantly improve organizational performance. Economic, social, and environmental sustainability, along with innovation and technology development, play key roles in enhancing human resource management. Organizations that have focused on these aspects and implemented appropriate policies to preserve and improve them have demonstrated better performance in strategic human resource management. Therefore, it is recommended that organizational leaders concentrate on these factors, foster a culture of innovation, optimize the use of new technologies, and enhance employee skills to achieve substantial improvements in strategic human resource management and overall organizational performance.

کلیدواژه‌ها English

Organizational Sustainability
Strategic Human Resource Management
Organizational Culture
Economic Sustainability
سیفی نژاد, باقرزاده, قلی پور کنعانی, مختاری بایع کلائی, مهران. (2023). مدل جامع عوامل مؤثر بر مدیریت استراتژیک منابع انسانی در سازمان مالیاتی کشور. پژوهش های برنامه ریزی درسی و آموزشی13(2), 25-38.‎
روحانی قهساره, منظری توکلی, سلاجقه, سنجر, پورکیانی, مسعود. (2023). شناسایی ابعاد مدیریت استراتژیک منابع انسانی در یک دانشگاه نظامی. مدیریت سرمایه انسانی دفاعی3(2), 4-34.‎
ممبینی, عسکری ماسوله. (2023). مدلسازی تأثیر مدیریت دانش به مثابه قدرت نرم بر عملکرد حیاتی سازمان با نقش میانجی‌گری مدیریت استراتژیک منابع انسانی. فصلنامه علمی مطالعات قدرت نرم13(1), 231-245.‎
آسایش. (2023). بررسی رابطه بین مدیریت استراتژیک منابع انسانی و عملکرد سازمانی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی. رهبری آموزشی کاربردی.‎
نصیریان, وحید, چناری, وحید, همراهی, مکوندی, فواد. (2023). طراحی مدل سنجش اثربخشی کارکردهای مدیریت استراتژیک منابع انسانی. فصلنامه مطالعات راهبردی در صنعت نفت و انرژی15(57), 61-80.‎
نیک نژاد, عادل, ایمان خان, جهانگیرفرد. (2023). شناسایی پیشایندها و پسایندهای نظام مدیریت استراتژیک منابع انسانی سبز در سازمان آب و فاضلاب سمنان. فصلنامه مدیریت سبز3(1), 58-75.‎
مرزدشتی, جزنی, محرابی. (2023). تبیین عوامل موثر بر مدیریت استراتژیک منابع انسانی مشتری مدار با نگاهی به مولفه های شایستگی های‌ مدیران. فصلنامه مدیریت توسعه و تحول15(53).‎
اشراقی, حمیدیان پور, فخریه, رجب پور, ابراهیم. (2023). تأثیر مدیریت استراتژیک منابع انسانی بر کارآفرینی سازمانی با نقش میانجی مدیریت دانش و یادگیری سازمانی (مورد مطالعه بانک‌های دولتی و خصوصی شهر فسا). فصلنامه علمی کارافن.‎
قصاب زاده لنگری, کمالیان, امین رضا, یعقوبی, نورمحمد, دوست محمدیان, ... حامد. (2023). بررسی تاثیر حکمرانی الکترونیک بر پایداری سازمانی با نقش میانجی حکمرانی خوب. چشم انداز مدیریت دولتی14(2), 139-161.‎
محمدی, نداف, شیخ قلاوند. (2023). طراحی مدل پایداری سازمانی با رویکرد نظریه داده‌بنیاد (موردمطالعه: شرکت‌های پتروشیمی مستقر در منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر). پژوهش‌های مدیریت منابع سازمانی13(1), 155-179.‎
Abidovna, A. S. (2024). “PERSONNEL MANAGEMENT” AND “HUMAN RESOURCE MANAGEMENT”: HISTORY OF ORIGIN, ESSENCE AND RELATIONSHIP OF CONCEPTS. Gospodarka i Innowacje., 46, 336-343.
Ren, S., Cooke, F. L., Stahl, G. K., Fan, D., Timming, A. R. (2023). Advancing the sustainability agenda through strategic human resource management: Insights and suggestions for future research. Human Resource Management, 62(3), 251-265.
Mukhtorov, B., Ermatov, M. (2023). METHODS OF EFFECTIVE HUMAN RESOURCE MANAGEMENT. International Journal Of Management And Economics Fundamental, 3(05), 76-80.
NAWANGSARI, L. C., SISWANTI, I., SOELTON, M. (2023, November). Human Resources Management Strategy For Business Sustainability In Msmes. In ICCD (Vol. 5, No. 1, pp. 514-518).
Sharma, F. C. (2023). Human resource management. SBPD Publications.
Ammirato, S., Felicetti, A. M., Linzalone, R., Corvello, V., Kumar, S. (2023). Still our most important asset: A systematic review on human resource management in the midst of the fourth industrial revolution. Journal of Innovation  Knowledge, 8(3), 100403.
Gadzali, S. S., Gazalin, J., Sutrisno, S., Prasetya, Y. B., Ausat, A. M. A. (2023). Human resource management strategy in organisational digital transformation. Jurnal Minfo Polgan, 12(1), 760-770.
Agustian, K., Pohan, A., Zen, A., Wiwin, W., Malik, A. J. (2023). Human Resource Management Strategies in Achieving Competitive Advantage in Business Administration. Journal of Contemporary Administration and Management (ADMAN), 1(2), 108-117.
Mohammed, A. A., Fisal, M. Z. (2023). The nexus between green human resource management processes and the sustainability of educational institutions: the mediating effect of strategic excellence. Journal of Applied Research in Higher Education, 15(4), 947-965.
Zhang, J., Chen, Z. (2023). Exploring human resource management digital transformation in the digital age. Journal of the Knowledge Economy, 1-17.
Huang, X., Yang, F., Zheng, J., Feng, C., Zhang, L. (2023). Personalized human resource management via HR analytics and artificial intelligence: Theory and implications. Asia Pacific Management Review, 28(4), 598-610.

  • تاریخ دریافت 10 آبان 1402
  • تاریخ بازنگری 18 آذر 1402
  • تاریخ پذیرش 23 دی 1403