مدیریت بازاریابی هوشمند

مدیریت بازاریابی هوشمند

تمایل به گردشگری هوشمند بر اساس تئوری فرد دیویس و با رویکرد بازاریابی سبز

نوع مقاله : مقاله علمی-پژوهشی

نویسندگان
1 گروه مدیریت، واحد بوئین‌زهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بوئین‌زهرا، ایران
2 گروه مدیریت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده
پژوهش حاضر به تعیین تاثیر عوامل مختلف بر تمایل به گردشگری هوشمند بر اساس تئوری فرد دیویس و با رویکرد بازاریابی سبز پرداخته است. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوۀ جمع‌آوری داده‌ها، پیمایشی است. در این تحقیق مسافران فرودگاه بین‌المللی امام خمینی به عنوان جامعه آماری در نظر گرفته شده‌اند که با توجه به تعداد نامحدود و نامعین آنان، حجم نمونه از طریق جدول مورگان 384 نفر و شیوۀ نمونه‌گیری، دردسترس انتخاب شده‌است. داده‌های تحقیق با روش کتابخانه‌ای و میدانی گردآوری شده و ابزار مورد استفاده پرسشنامۀ محقق‌ساخته بوده است. پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده از روش آلفای کرونباخ، تحلیل عاملی و پایایی ترکیبی و روایی ابزار با روش روایی محتوایی و روایی سازه مورد تأیید قرار گرفته‌اند. اطلاعات تحقیق به کمک نرم افزار PLS و SPSS22 و با استفاده از آزمون های آماری، توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و نتایج این تحقیق حاکی از آن است که برندهای زیست محیطی و برچسب‌های زیست محیطی همچنین ریسک درک‌شده-سودمندی درک‌شده و سهولت استفاده، بر تمایل به گردشگری هوشمند تاثیر دارد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Intention to smart tourism based on Fred Davis theory and green marketing approach

نویسندگان English

Behnaz Khoshtinat 1
MohammadReza Noghnaee 2
Aylar Bagheri 2
1 Department of Management, Buinzahra Branch, Islamic Azad University, Buinzahra, Iran
2 Department of Management, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده English

The current research has determined the impact of various factors on the desire for smart tourism based on the theory of Fred Davis and with the approach of green marketing. The research method is applied in terms of purpose and survey in terms of data collection method. In this research, the passengers of Imam Khomeini International Airport are considered as a statistical population, and due to their unlimited and indefinite number, the sample size of 384 people was selected through the Morgan table and sampling method. The research data was collected by library and field method, and the tool used was researcher-made questionnaire. The reliability of the questionnaires has been confirmed using Cronbach's alpha method, factor analysis and composite reliability, and the instrument's validity has been confirmed using content validity and construct validity methods. Research information has been analyzed with the help of PLS and SPSS22 software and using statistical, descriptive and inferential tests and the results of this research indicate that environmental brands and environmental labels as well as perceived risk-perceived usefulness and ease Use has an effect on the intention to smart tourism.

کلیدواژه‌ها English

environmental brands
environmental labels
perceived risk
perceived usefulness
ease of use
intention to smart tourism
ابراهیم‌پور، حبیب؛ رحمتی، منصور و نعمتی، ولی. (1401). امکان‌سنجی توسعه گردشگری هوشمند با تأکید بر توسعه پایدار (مطالعه موردی: شهر اردبیل). مطالعات علوم محیط زیست، 7(1)، 4622-4631.
بای، علیرضا؛ گرانمایه‌پور، علی؛ نصراللهی، اکبر و شیری، طهمورث. (1402). ظرفیت شبکه‌های اجتماعی در بازاریابی گردشگری مجازی. مطالعات میان‌رشته‌ای ارتباطات و رسانه، 6(19)، 190-163.
بیدخوری، علیرضا؛ برهانی‌نیا، محسن و خوشاب، علی. (1401). شناسایی مولفه‌های موثر بر گردشگری هوشمند در شهر مشهد، علوم جغرافیایی (جغرافیای کاربردی)، 18 (38)، 84-59.
 پرتوی‌نیا، پیام و عباس‌پور، نیلوفر. (1402). تاثیر مدل پذیرش فناوری گشت‌‏های مجازی بر تمایل به بازدید حضوری از جاذبه‌ها و مقاصد گردشگری مبتنی بر آشنایی با مقصد. مطالعات مدیریت گردشگری، 18(61)، 111-138.
پلویی، کیوان؛ فضلی، صفر، درویشی‌سه‌تلانی، فرهاد؛ بیات، روح الله، و قادری، اسماعیل. (1398). اولویت‌بندی عوامل موثر بر توسعه صنعت گردشگری سلامت ایران در افق 1414 با رویکرد مدلسازی ساختاری تفسیری. گردشگری و توسعه، 8(3)، 1-29.
جهانگیر، غلامحسین؛ دیانی، محمدحسین و نوکاریزی، محسن. (1394). توسعه مدل پذیرش فناوری اطلاعات دیویس از طریق سنجش تأثیر باورهای خودکارآمد و ناکارآمد اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بر پذیرش سامانه اطلاعات پژوهشی (پژوهان)، مبتنی بر رویکرد شناختی-اجتماعی. پژوهشنامه کتابداری و اطلاع رسانی، 5(2)، 319-339.
حجت‌شمامی، سیروس؛ افراخته، حسن و ریاحی، وحید. (1402). بنیان‌های معیشتی و بینش روستاییان در رابطه با گردشگری الکترونیک (مورد مطالعه: ناحیه روستایی شهرستان رودبار). روستا و توسعه پایدار فضا، 4(1)، 63-83.
حق‌وردی‌زاده‌دهلیق، ابوالفضل؛ زارعی، قاسم؛ عسگرنژادنوری، باقر و رحیمی‌کلور، حسین. (1403). تحلیل کارکردهای اساسی فرهنگی اجتماعی توسعه گردشگری هوشمند در مقاصد شهری. گردشگری و توسعه، انتشار الکترونیکی.
حمتی‌کچومثقالی، ‌مرتضی؛  ثانوی‌فرد، رسول و عیوضی، حشمت. (1402) . شناسایی و رتبه‌بندی معیارهای رشد گردشگری هوشمند پایدار در شهر تهران. تحقیقات جغرافیایی.  ۳۹ (۱) :.۳۷-۴۷
خسروی، سلیمه السادات و نادری، نادر. (1402). مدل بازاریابی داده‌محور در گردشگری هوشمند؛ رویکرد فراترکیب. فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری 18(61), 169-206.  .
دشت لعلی،زهرا؛ علیقلی، منصوره؛ نوربخش، سیدکامران. (1399) .شناسایی و اولویت‌بندی عوامل موثر بر گردشگری هوشمند در کشور ایران (مورد مطالعه: شهر اصفهان، .مدیریت کسب‌وکار نوآورانه ،48 (12)،196-212.
دهدشــتی‌شــاهرخ، زهــره، ســلیمان‌زاده، امیــد و شــاه‌میزایی، وحیدرضــا. (1396). تطابــق هویــت مشــتری بــا برنــد بــر ارزش ویــژه برنــد در خدمــات هتلــداری، فصلنامــه مطالعــات مدیریــت گردشــگری، 40(12)، 20-1 .
رضایی علی‌احسان و اعظمی محسن. (1400). بررسی تاثیر بازاریابی الکترونیکی بر ارتقاء و توسعه صنعت گردشگری همدان. فصلنامه علمی تخصصی رویکردهای پژوهشی نوین در مدیریت و حسابداری، 5(16)، 25-35.
رمضان‌زاده، مهدی؛ دنیوی، مهری و تبریزی، نازنین. (1402). بررسی ابعاد انگیزه لذت‌جویانه و گردشگری مجازی در استفاده مداوم از مقاصد گردشگری (مطالعه موردی: استان مازندران). گردشگری و توسعه، 12(4)، 65-84.
رونقی، محمدحسین و دهقانی، مسعود. (1399). ارائه چارچوب پذیرش گردشگری الکترونیک با استفاده از روش فراترکیب. گردشگری و توسعه، 9(4)، 49-62.
سجودی مریم، یاسوری مجید، حجت سیروس. بررسی و ارزیابی زمینه های توسعه گردشگری الکترونیک (مورد مطالعه: استان گیلان). فصلنامه چشم انداز شهرهای آینده ۱۴۰۱; ۳ (۱) :۱۸-۱
سلیمانی، محمد، & هاشم زاده خوراسگانی، غلامرضا. (1401). طراحی مدل توسعهٔ گردشگری مجازی در صنعت گردشگری ایران. گردشگری و توسعه، 11(2)، 277-292.
سلیمانی، محمد، & هاشم زاده خوراسگانی، غلامرضا. (1402). شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری مجازی با رویکرد آمیخته (مطالعه موردی: استان گیلان). مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی، 4(2)، 63-88.
شریعتی، زینت، آقاجانی، حسنعلی، & حسینی، ابوالحسن. (1399). عوامل موثر بر مدل کسب و کارهای الکترونیکی در صنعت گردشگری. برنامه ریزی و توسعه گردشگری، 9(34)، 27-41.
شیرشمسی، عبدالمهدی، میرابی، وحیدرضا، حسن پور قروقچی، اسماعیل، & رنجبر، محمدحسین. (1400). طراحی و اعتبارسنجی الگوی بازاریابی الکترونیک در صنعت گردشگری (مورد مطالعه: استان یزد). گردشگری و توسعه، ()، -.
شیرمحمدی، یزدان، ضرغام بروجنی، حمید، & جوانی، معصومه. (1398). اثر ارزش تعامل اجتماعی، ظاهری و اعتباری برندهای گردشگری در فضای مجازی و تاثیر ان بر انتخاب مقصد گردشگران اروپایی(مورد مطالعه: دفاتر خدمات مسافرتی شهر تهران). تحقیقات بازاریابی نوین، 9(3)، 79-100.
صادقی پوریانی، عباس، تاج زاده نمین، ابوالفضل اردشیر، اسلامبولچی، علیرضا، اسماعیل پور، منصور، & اصغری صارم، علی. (1400). مدل ارزیابی آمادگی گردشگری الکترونیک (مورد مطالعه: استان همدان). گردشگری و توسعه، 10(1)، 63-80.
صباغی نژاد زیور، پورسواری رضا، کرایی امین. هنجاریابی مدل پذیرش فناوری دیویس در جستجوی آنلاین اطلاعات سلامت در دانشجویان. تعامل انسان و اطلاعات. ۱۴۰۱; ۹ (۴)
صلاحی کجور، عظیم، رضوی، سید محمد حسین، امیر نژاد، سعید، محمدی، نصرالله، & تقی پوریان، محمد جواد. (1401). ارائۀ الگوی کیفی گردشگری هوشمند در صنعت ورزش. نشریه مدیریت ورزشی، 14(3)، 132-117.
صوفی محمود، محرابیان احمد، دیده خانی حسین، سمیعی روح اله. ارائه الگوی آموزش در کسب و کار الکترونیک در حوزه گردشگری سلامت در ایران. مجله علوم پزشکی رازی. ۱۴۰2; ۲۹ (۱۰) :۲۳۳-۲۴۲
طاقتی احسن، نصرت الله، سلطانی فر، محمد، سجادی جاغرق، سیدعبدالله، عباس پور، عباس، & فرهنگی، علی اکبر. (1402). ارائۀ مدل گردشگری هوشمند با عاملیت رسانه‌های اجتماعی (موردکاوی: همدان). گردشگری و اوقات فراغت، 8(16)، 1-25.
طاقتی احسن، نصرت الله، سلطانی فر، محمد، سجادی جاغرق، سیدعبدالله، عباس پور، عباس، & فرهنگی، علی اکبر. (1402). ارائۀ مدل گردشگری هوشمند با عاملیت رسانه‌های اجتماعی (موردکاوی: همدان). گردشگری و اوقات فراغت، 8(16)، 1-25 .
علیپور، پژمان، خیری، بهرام، & حیدری، عباس. (1401). توسعه و اعتبارسنجی الگوی هم‌آفرینی ارزش برند در بستر تجارت الکترونیک در صنعت گردشگری. مطالعات مدیریت گردشگری، 17(58)، 73-99
علیدادی‌سلیمانی، لیلا و زمانی، زهرا. (1399). ،شناسایی و اولویت‌بندی عوامل موثر بر جذب گردشگران بین‌المللی: مورد مطالعه شهر اصفهان، کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام، تبریز، ایران.
قلی زاده، یاسر، تیموری، ایرج، & حیدری چیانه، رحیم. (1402). تحلیلی بر مقالات گردشگری هوشمند در ایران. فضای شهری و حیات اجتماعی، 2(7)، 95-108.
کلابی، امیرمحمد. (1400). طراحی مدل کسب و کار در گردشگری الکترونیک. مطالعات مدیریت گردشگری، 16(53)، 331-357.
الله وردی، پریسا. (1401). تدوین چارچوب مفهومی و مولفه های موثر بر رضایت و وفاداری پرتال های الکترونیکی حوزه گردشگری. جغرافیا و روابط انسانی، 5(3)، 318-324.
مرادی، محمود، بهادرانی، بتول، ضیایی، محمود، & اکبراقلی، فرحناز. (1401). تبیین فضایی خوشه های گردشگری با تاکید بر کسب و کارهای کوچک روستایی در ناحیه طبس. مطالعات جغرافیایی مناطق خشک، 13(50)، 39-17.
مولایی، فهیمه، کرکه ابادی، زینب، & کامیابی، سعید. (1399). نیازسنجی ایجاد دهکده گردشگری هوشمند در شهر بندر انزلی. نشریه گردشگری شهری، 7(4)، 49-60.
نوروزی اجیرلو، رضا، حسینی، میرزا حسن، جمالی، احسان، & عیدی، فاطمه. (1401). ارائه الگوی راهبردی ایجاد برند سبز: یک مطالعه فراترکیب. پژوهش های مدیریت عمومی، 15(55)، 247-276
 Alkhatib، G.، & Bayouq، S. T. (2021). A TAM-Based Model of Technological Factors Affecting Use of E-Tourism. International Journal of Tourism and Hospitality Management in the Digital Age (IJTHMDA)، 5(2)، 50-67.
Basuki، R.، Tarigan، Z.، Siagian، H.، Limanta، L.، Setiawan، D.، & Mochtar، J. (2022). The effects of perceived ease of use، usefulness، enjoyment and intention to use online platforms on behavioral intention in online movie watching during the pandemic era. International Journal of Data and Network Science، 6(1)، 253-262.
Davis، F. D. (۱۹۸۹). Perceived usefulness، perceived ease of use، and user acceptance of information technology. MIS Quarterly، 13(3)، ۳۱۹-۳۳۹</re
Deb، S. K.، Nafi، S. M.، & Valeri، M. (2022). Promoting tourism business through digital marketing in the new normal era: a sustainable approach. European Journal of Innovation Management.
Ferreira، G.A. and Fernandes، M.E. (2021)، “ Sustainable advertising or eco-labels: which is the best foryour brand and for consumers ’ environmental consciousness? ” ، Journal of Marketing Theory and Practice، Ahead of print، pp. 1-17.
Lăzăroiu، G.، Neguriţă، O.، Grecu، I.، Grecu، G.، & Mitran، P. C. (2020). Consumers’ decision-making process on social commerce platforms: Online trust، perceived risk، and purchase intentions. Frontiers in Psychology، 11، 890.
Luqman، A.، Li، C. C.، & Mohamad، S. S. (2022). Factors Affecting Continuance Intention in E-Tourism Technologies Amidst Covid-19 Pandemic.
Nekmahmud، M. and Fekete-Farkas، M. (2020)، “ Why not green marketing? Determinates of consumers ’intention to green purchase decision in a new developing nation ” ، Sustainability، Vol. 12 No. 19،p. 7880.
Pandowo، M.، Ogi، I. W.، Korompis، C. W. M.، & Mintardjo، C. M. O. (2022). E-Tourism، Personal Technology Post-Adoption Behavior and، Sustainable Behavior Intention in Indonesia. Hasanuddin Economics and Business Review، 5(3)، 82-86.
Preko، A.، Amoako، G. K.، Dzogbenuku، R. K.، & Kosiba، J. (2023). Digital tourism experience for tourist site revisit: an empirical view from Ghana. Journal of Hospitality and Tourism Insights، 6(2)، 779-796.
Rihn، A.، Wei، X. and Khachatryan، H. (2019)، “ Text vs logo: does eco-label format in fl uence consumers ’visual attention and willingness-to-pay for fruit plants? An experimental auction approach ” ،Journal of Behavioral and Experimental Economics، Vol. 82، p. 101452.
Siagian، H.، Tarigan، Z.، Basana، S.، & Basuki، R. (2022). The effect of perceived security، perceived ease of use، and perceived usefulness on consumer behavioral intention through trust in digital payment platform. International Journal of Data and Network Science، 6(3)، 861-874.
Sun، Y.، Luo، B.، Wang، S. and Fang، W. (2021)، “ What you see is meaningful: does green advertising change the intentions of consumers to purchase eco-labeled products? ” ، Business Strategy and the Environment، Vol. 30 No. 1، pp. 694-704.
Venkatesh، V. ، & Davis، F. D. (۲۰۰۰). A theoretical extension of the technology acceptance model: Four longitudinal field studies. Management Science، 46</re
Yıldırım، M.، Geçer، E.، & Akgül، Ö. (2021). The impacts of vulnerability، perceived risk، and fear on preventive behaviours against COVID-19. Psychology، health & medicine، 26(1)، 35-43.
Yuan، Y.، Tseng، Y. H.، & Li، C. (2022). e-Tourism Research: A Review. Handbook of e-Tourism، 75-93.
Vinzi، V. E.، Trinchera، L.، & Amato، S. (2010). PLS path modeling: from foundations to recent developments and open issues for model assessment and improvement. Handbook of partial least squares: Concepts، methods and applications، 47-82.
Novianti، S.، Susanto، E.، & Rafdinal، W. (2022). Predicting tourists’ behaviour towards smart tourism: the case in emerging smart destinations. Journal of Tourism Sustainability، 2(1)، 19-30.
Pai، C. K.، Liu، Y.، Kang، S.، & Dai، A. (2020). The role of perceived smart tourism technology experience for tourist satisfaction، happiness and revisit intention. Sustainability، 12(16)، 6592.
Abumandila، M. S.، Abd Halimb، M. S.، Alshuaibic، A. S. I.، & Siamd، I. M. I. (2020). Factors affecting the adoption of smart tourism app study among tourism stakeholders in Malaysia. Journal of Critical Reviews، 7(2)، 1934-1942.
Yoo، C.، Kwon، S.، Na، H.، & Chang، B. (2017). Factors affecting the adoption of gamified smart tourism applications: An integrative approach. Sustainability، 9(12)، 2162.
Gavrilović، Z.، & Maksimović، M. (2018). Green innovations in the tourism sector. Strategic Management، 23(1)، 36-42.
Lee، T. H.، & Jan، F. H. (2023). How do smart tourism experiences affect visitors’ environmentally responsible behavior? Influence analysis of nature-based tourists in Taiwan. Journal of Hospitality and Tourism Management، 55، 1-10.
دوره 4، شماره 2 - شماره پیاپی 20
تابستان 1402
صفحه 160-182

  • تاریخ دریافت 09 خرداد 1403
  • تاریخ بازنگری 23 خرداد 1403
  • تاریخ پذیرش 20 خرداد 1403