دانشگاه نبی اکرم(ص) مدیریت بازاریابی هوشمند 2783-5405 5 3 2024 09 22 Quantitative study of organizational policy-making model in the Tax Affairs Organization with a smart approach بررسی کمی مدل خط مشی‌گذاری سازمانی در سازمان امور مالیاتی با رویکرد هوشمندسازی 446 463 733337 JABM.3.2.15564.35536 FA روح اله بحرینی دانشجو دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. محمدرضا ربیعی مندجین گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. علیرضا امیرکبیری گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2024 06 12 The aim of this research is to validate the organizational policy-making model with a smart approach in the Tax Affairs Organization. The research is applied in terms of purpose and descriptive-survey in terms of method. The statistical population is the staff of the Tax Affairs Organization throughout the country, and the sample size was determined using the Cochran formula of 360 people. Data were collected through a five-option Likert questionnaire and analyzed using SPSS and Smart PLS software and confirmatory factor analysis and structural equation modeling. The results showed that the research model has a good fit and all relationships between organizational policy and smart dimensions are significant (P<0.05). The greatest impact is related to data security and governance, and the least is related to smart policy-making and governance. In general, the findings emphasize the pivotal role of data infrastructure, strategic planning, and human capital empowerment in the success of smart policy-making in the tax system. هدف این پژوهش، اعتبارسنجی مدل خط‌مشی‌گذاری سازمانی با رویکرد هوشمندسازی در سازمان امور مالیاتی است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری کارکنان ستادی سازمان امور مالیاتی کل کشور بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۶۰ نفر تعیین شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه پنج‌گزینه‌ای لیکرت جمع‌آوری و با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS و Smart PLS و روش تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل گردید. نتایج نشان داد مدل پژوهش از برازش مناسب برخوردار است و تمامی روابط بین خط‌مشی سازمانی و ابعاد هوشمندسازی معنادار می‌باشند (P<0.05). بیشترین تأثیر مربوط به امنیت و حاکمیت داده و کمترین آن مربوط به سیاست‌گذاری و حکمرانی هوشمند است. به‌طور کلی، یافته‌ها بر نقش محوری زیرساخت‌های داده‌ای، برنامه‌ریزی راهبردی و توانمندسازی سرمایه انسانی در موفقیت خط‌مشی‌گذاری هوشمند نظام مالیاتی تأکید دارد. https://www.jnabm.ir/article_733337_4048089054ea07e5f44be77fe3d12261.pdf